درمان متمرکز بر انتقال (Transference-Focused Psychotherapy – TFP) یک رویکرد رواندرمانی تحلیلی و ساختاریافته است که توسط اتو کرنبرگ، فرانک یومنس و جان کلارکین توسعه یافته است. این روش به طور خاص برای درمان اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder – BPD) و سایر اختلالات شدید شخصیت طراحی شده است .
همانطور که انجمن روانشناسی آمریکا (APA) تأکید میکند، TFP از رابطه درمانی (انتقال) به عنوان ابزاری کلیدی برای کمک به بیماران در شناسایی و تغییر الگوهای بینفردی ناسالم استفاده میکند . درمانگر با ارائه توضیحات و بازخورد در «اینجا و اکنون» رابطه درمانی، به بیمار کمک میکند تا تصویری یکپارچهتر از خود و دیگران بسازد .
✧ فلسفه اصلی TFP: «ما میتوانیم به بیماران فرصت دهیم نه تنها به تغییر علائم، بلکه به بهبود در زمینههای کار و عشق دست یابند.» – فرانک یومنس، از بنیانگذاران TFP
بر اساس پژوهشهای بالینی معتبر، TFP به ویژه برای درمان اختلال شخصیت مرزی (BPD) بسیار مؤثر است و تأثیر آن در کاهش شدت علائم BPD در پژوهشهای متعددی تأیید شده است . TFP همچنین برای سایر اختلالات شخصیت نیز مفید است :
طبق یک مطالعه شبکهای متاآنالیز (شامل ۲۰ کارآزمایی تصادفیشده با ۱,۷۰۶ شرکتکننده)، TFP تأثیر متوسط تا بالایی بر کاهش شدت علائم اختلال شخصیت مرزی داشته است و همچنین باعث بهبود عملکرد شخصیت، هویت و کارکرد تأملی (Reflective Functioning) در بیماران میشود .
TFP یک درمان ساختاریافته و دستورالعملمحور است که شامل سه مرحله اصلی است :
| مرحله | توضیح |
|---|---|
| قرارداد درمانی | تعیین ساختار، قوانین و تعهدات دو طرف (بیمار و درمانگر) – ایجاد چارچوب امن برای درمان |
| شناسایی الگوهای انتقال | بیمار یاد میگیرد الگوهای رابطهای ناسالم خود را که در رابطه با درمانگر تکرار میشوند، شناسایی کند |
| تعبیر و تغییر | درمانگر با استفاده از تکنیکهای شفافسازی، مواجهه و تعبیر انتقال، به بیمار کمک میکند این الگوها را تغییر دهد |
پژوهشها نشان دادهاند که تغییر در TFP از طریق دو مکانیسم اصلی رخ میدهد :
افرادی که: